Parlamentarni izbori u Češkoj vratili su Andreja Babiša i njegovu stranku ANO u sam vrh političke moći, otvarajući novo poglavlje za Višegradsku grupu — savez Češke, Poljske, Mađarske i Slovačke. Ova pobjeda, iako unutar demokratskih okvira, imala je snažan odjek u geopolitičkom pejzažu centralne Evrope, posebno jer oživljava osovinu desničarskih vlada koje sve više koketiraju s proruskim narativima.

Od ruske invazije na Ukrajinu 2022. godine, Višegradska grupa je izgubila zajedničku strategiju. Dok su Poljska i Češka podržavale Kijev, Fico u Slovačkoj i Orban u Mađarskoj usvojili su tzv. “neutralni” pristup — faktički pragmatičan, ali politički naklonjen Moskvi. Povratak Babiša znači novu fazu u kojoj bi upravo taj blok mogao steći većinu unutar grupe.

Ipak, analitičari upozoravaju da ruski pokušaji da Višegrad pretvori u politički koridor uticaja neće dugoročno imati stabilan temelj. Čak i ako se trenutno stvori “proruski trokut” Prag–Budimpešta–Bratislava, unutrašnje kontradikcije i različiti nacionalni interesi brzo bi mogli urušiti takvu konstrukciju. Babiš, poznat po političkom oportunizmu, već je u prošlosti mijenjao kurs, a mađarski Fidesz prema anketama gubi podršku, što otvara prostor za novu, proevropsku dinamiku u regionu.

Ruska strategija u ovom kontekstu djeluje kao pokušaj reaktivacije starih mehanizama meke moći — ekonomske veze, energetski uticaj i selektivna podrška desnim populističkim partijama. Međutim, današnje okruženje je drukčije: geopolitički prostor Centralne Evrope više nije zatvoren sistem, već dio šire digitalne i ekonomske arhitekture Zapada, gdje je politička lojalnost sve češće zamijenjena pragmatičnim interesima i brzom ekonomskom računicom.

Drugim riječima, povratak desničara u Višegrad može privremeno pomutiti odnose unutar EU, ali teško da će obnoviti onu koheziju iz 2015. godine. Bez aktivne Poljske, Višegradska grupa ostaje više simbol nego realan politički instrument.