U Osnovnom sudu u Prištini nastavljen je suđeni Draganu Ristiću, optuženom za ratne zločine, gdje je svjedok Afrim Caka izjavio da je optuženog prepoznao tokom prolaska paravojnih formacija i srpske vojske u Đakovici nakon što je ubijena porodica Jašari.

Caka je naveo da je Ristić bio dio grupe u Opštinskom vijeću Đakovica , gdje su se sastajali komandanti vojske i policije, te oni koji su kontrolirali pojedine kvartove prema podjeli. Prema njegovim riječima, optuženog je poznavao i prije 1999. godine, a kasnije je saznao i njegovo ime.

Dodatno je objasnio da je podatke zapisao u svoj dnevnik na osnovu svjedočenja očevidaca i informacija osobe koja je radila u Opštini Gjakove, koristeći identifikacijske metode.

Prije kritičnog datuma, 10. maja 1999., Caka je vidio Ristića nekoliko puta u civilnoj odjeći, dok je tokom rata bio mobiliziran i uniformiran.

Ristić je pitao Caku da li ga poznaje, na šta je svjedok odgovorio da ga prepoznaje sa dana paravojnih formacija u centru Đakovice, kada je ubijena porodica Jašari. Tada je masa vikala: „Ubićemo sve“, „Nema više porodice Jašari“, a optuženi se nalazio u blizini u civilnoj odjeći.

Nastavljajući svjedočenje, Dukagjin Dyla izjavio je da je tokom rata ostao u svojoj kući u Đakovici dok ga paravojne snage nisu protjerale. Nakon što su ih izbacili, muškarci su bili odvojeni od porodica, a među paravojnicima je bio i Ristić.

Dyla je naveo da je optuženog možda prepoznao prije 10. maja 1999. kao lice, ali ne i po imenu, te da je fotografiju Ristića prvi put vidio u Cakinom dnevniku.

On je kazao da je zločince prijavio organima, ali da tada nije naveo Ristićevo ime, već je opisao događaje. Takođe je istakao da paramilitarci nisu primijenili nasilje prema njegovoj porodici.

Prema optužnici Specijalnog tužilaštva od 27. juna 2025., Ristić se tereti da je u periodu 1998–1999. u Đakovici, djelujući u saradnji sa pripadnicima srpske vojske i policije, kršio međunarodno pravo sudjelujući u ubistvima, fizičkom i psihičkom zlostavljanju, hapšenju, pljački i uništavanju imovine civilnog stanovništva albanske nacionalnosti koje nije učestvovalo u ratnim sukobima.

10. maja 1999., na ulici „Bajram Curri“ u Đakovici, pripadnici srpske vojske i policije, uključujući i Ristića, nasilno su ušli u kuću M.D., gdje su bili M.D., Dukagjin Dyla, njegova supruga, jedno dijete i dva lica pod zaštitom (C.H. i I.L.). Policija je naredila žrtvama da izađu u dvorište, a zatim su dvojicu likvidirali na licu mjesta. Drugi pripadnik srpske snage je pucao u M.D. u kući, dok su ostali pucali u noge ostalih civila, prisiljavajući ih da napuste kuću.

13. maja 1999., Florije, Sabrije i Humajun Dyla vratili su se kući i zatekli M.D. mrtvog u hodniku, dok su u dvorištu pronađeni C.H. i I.L., čija su tijela kasnije identifikovana DNK analizom u masovnoj grobnici u Batajnici (Srbija).

Optužnica dalje navodi da je Ristić učestvovao u fizičkom, psihološkom i nehumanom zlostavljanju civila albanske nacionalnosti od 7. do 10. maja 1999., uključujući nasilnu separaciju muškaraca od porodica, te zlostavljanje i hapšenje civila bez pravnog osnova.

Takođe, 10. maja 1999., kod improvizovane kontrolne tačke na mostu Islam Begu (Kulla e Avdullah Pashës) u Gjakovi, Ristić je, zajedno sa dvojicom drugih pripadnika srpskih snaga, zaustavio automobil kojim su upravljali Masar i Afrim Caka, tražio novac i, po neuspjehu, fizički ih zlostavljao pred djecom i porodicom, uključujući udarce rukama, nogama i kundacima.

Ristić je učestvovao u kontroli kolone civila, selekciji muškaraca za represivne ciljeve, pritvoru oko 300 civila, dok su neki zatvorenici kasnije prebačeni u različite zatvore u Kosovu, a zatim u Srbiju, gdje su oslobođeni nakon juna 1999. uz pomoć međunarodnih organizacija.

Optužnica navodi i da su snage srpske vojske i policije nasilno proterale porodice Caka i Dyla, kao i sve porodice u ulicama „Bajram Curri“, „Mulliri“, „Qabrati“ i „Mithat Frashëri“. Tokom kritičnog dana ubijena su tri lica u kući porodice Dyla, dok su svi stanovnici bili prisiljeni pridružiti se kolonama protjeranih civila albanske i drugih nacionalnosti.

U drugom dijelu optužnice se navodi da su, između 7. i 10. maja 1999., tokom akcije u kojoj je učestvovao i Ristić, opljačkane i zapaljene kuće u pomenutim ulicama, nanoseći ogromnu materijalnu štetu.

Ristić se tereti za ratni zločin protiv civilnog stanovništva, u saradnji s drugim učesnicima, prema članu 142 u vezi sa članom 22 Kaznenog zakona Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, važećeg u vrijeme izvršenja djela.