Necertifikovanje kandidata Liste Srpske otvorilo je novi politički paradoks u beogradskom narativu. Godinama Kosovo nazivaju “takozvanim”, institucije “privremenim”, prelaze “administrativnim”, ali kada CIK primeni zakonske procedure – odjednom nastaje politička drama, vanredne reakcije i diplomatski pritisci.

Ambasada Njemačke u Prištini ocenila je postupanje CIK-a kao potez koji može da naruši međunarodni ugled Kosova, dok je Ambasada Sjedinjenih Američkih Država upozorila da pokušaji blokiranja Liste Srpske deluju kratkovido i dodatno produbljuju političke podele.

Organizacije civilnog društva, uključujući i NVO koaliciju “DnV”, upozorile su da odluka CIK-a stvara nepotrebna kašnjenja i potkopava poverenje u izborni proces. Po njima, procedura certifikacije je jasno definisana zakonom i mora se zasnivati na pravnim kriterijumima, a ne na političkim interpretacijama.

Premijer u tehničkom mandatu, Albin Kurti, jasno je poručio da necertifikovanje kandidata Liste Srpske nije njegova nadležnost, već isključivo pitanje za CIK i diplomatske misije koje iznose svoje primedbe. “Ja sam premijer Republike Kosova”, istakao je, odbijajući da preuzme odgovornost za odluku nezavisnog izbornog organa.

U medijima bliskim Beogradu slučaj je odmah predstavljen kao “napad na Srbe” i “institucionalno nasilje”. Ipak, postavlja se ključno pitanje: ako su, kako tvrde, Kosovo i njegove institucije samo “takozvani”, kako je moguće da odluke tih istih institucija izazivaju toliku političku uzbunu i diplomatske intervencije?

Ne može se istovremeno negirati suverenitet države nazivajući je “tvorevinom” i “privremenom administracijom”, a zatim zahtevati poseban i privilegovan tretman u njenim zvaničnim procedurama.

Odluka CIK-a doneta je u skladu sa zakonom i u okviru njegovih nadležnosti. Sve ostalo spada u sferu političke režije i propagandnog manevrisanja.

Jer onog trenutka kada institucije države odgovore – narativ o “takozvanom Kosovu” prestaje da funkcioniše i počinje da pogađa upravo one koji su ga godinama gradili.