Transatlantska konekcija radikalne desnice prelazi u novu fazu: čak 40 zastupnika i funkcionera Alternative za Njemačku (AfD) u decembru putuje u Washington na poziv skupine MAGA republikanaca. Delegaciju će dočekati kongresmenka Anna Paulina Luna, koja poziv opisuje kao institucionalni odgovor na navodni “politički progon” krajnje desnice u Njemačkoj.

Luna, koja je već javno optužila Berlin da se “ponaša poput kasnog Sovjetskog Saveza”, najavila je da će prijem uključiti više članova Zastupničkog doma — signalizirajući pokušaj izgradnje strateškog političkog partnerstva između američkih i evropskih populističkih struktura.

Sjedinjene Države već su pokazale otvorenu simpatiju prema AfD-u:
– Marco Rubio je proglašavanje AfD-a ekstremističkom organizacijom nazvao “tiranijom pod maskom”,
– JD Vance je pozvao evropske vlade da uklone “zidove” koji drže radikalnu desnicu van vlasti.

Za AfD, koji je pod nadzorom njemačkih sigurnosnih institucija zbog potencijalnih antidemokratskih aktivnosti, Washington predstavlja platformu za legitimizaciju — snažnu poruku domaćoj javnosti da su njihove ideje prihvatljive velikim igračima na globalnoj sceni.

U istom okviru Luna se sastala sa Naomi Seibt, desničarskom influensericom koja je zatražila politički azil u SAD-u zbog navodnog “nadzora i maltretiranja” u Njemačkoj. Kongresmenka je najavila da će pomagati i “drugim Nijemcima u sličnoj situaciji”, čime faktički pozicionira SAD kao utočište krajnje desnice pod pritiskom evropskih institucija.

Planovi idu i dalje: početkom naredne godine u Washingtonu se priprema konferencija kao kontrateža Davosu, sa narativom o “suverenitetu država” i otporu globalnim institucijama.

Poruka partnera preko Atlantika je jasna:
radikalna desnica želi preći iz opozicionog spektakla u geopolitički organizovan pokret, koji je spreman da ospori postratni evropski poredak postavljen da onemogući povratak autoritarnih ideologija.

Dok Berlin pojačava nadzor da spriječi “potkopavanje demokratije iznutra”, Washington desnici otvara crveni tepih — i time definira novu osu političkog pritiska koja bi evropsku stabilnost mogla staviti na najveći stres-test u posljednje tri decenije.