NajnovijeReakcije

Milioni potrošeni na uske interese tokom ere Thačija/ Američki publicista otkriva kako je Kosovski lobi izgubio svoj sjaj u SAD

Izvor: Bota Sot

Da li je lobiranje u sad bilo neophodnost ili bespotrebni trošak? Žestoka kampanja Srbije protiv državnosti Kosova i dalje izaziva mnoge probleme. Nedavno je objavljeno da je Srbija platila milijarde za lobiranje, dok kosovske institucije još nisu preduzele takav korak da unaprede državljanstvo.

Dok je međunarodni pritisak za sklapanje konačnog sporazuma između Kosova i Srbije sve veći, u javnosti je izneta ideja da naša država plaća lobističke kompanije u Sjedinjenim Američkim Državama da promovišu državljanstvo.

Ali prakse lobiranja na Kosovu, posebno poslednjih godina, nisu bile tako efikasne, pa su čak korišćene u lične svrhe nekih lidera.

Albanci-amerikanci su ovaj posao bolje radili sa svojim prijateljima

Publicista Ramazan Bekteshi, koji živi i radi u SAD, objasnio je listu “Bota sot” da li je lobiranje neophodnost ili bacanje novca.

“Kada govorimo o lobiranju, SAD kao vrhovna demokratija i sa najvećim političkim, ekonomskim i vojnim utjecajem na svijetu, gdje je njihov glavni grad Washington DC postao ‘sveto’ mjesto za lobiranje, kao i Jerusalem i Meka za vjernike. Zainteresovane strane su tu, kako interno tako i eksterno, i troše mnogo novca u mnogim oblastima života od ekonomije, politike itd. jer je “lobiranje u (SAD) podržano kao dio participativne demokratije, važno je za produktivnu vladu, i zakonski je zaštićeno i nije isto što i mito”, rekao je Bekteshi.

On kaže da je tu prisutno i Kosovo koje je predstavljala firma za ‘PR’ još od vremena premijera u egzilu Bukošija 90-ih godina sa (Rudder Finn Inc., Arnold & Porter, WIG, Patton Boggs, Global Komunikacije).

Ali, prema njegovim rečima, ovi lobiji nisu obeležili uspeh koji zaslužuje da ostane u kolektivnom sećanju, jer su taj posao bolje uradili albansko-amerikanci sa svojim prijateljima i sopstvenim finansijama, ali i poštovanje koje je uživao predsednik Rugova.

Bekteši: Vlada Kosova je prekršila pravila lobiranja

Bekteshi kaže da su čak i u vrijeme Hashima Thaçija bile angažovane PR kompanije (Podesta Group, Patton Boggs, Rhoads Group) i prema američkom zakonu sve takve ugovore mora objaviti Ministarstvo pravde SAD-a i često prema njemu vlada Kosovo je prekršilo ova pravila i ne zna se gde je bio interes.

„Neki izazivaju sumnju da je mnogo novca potrošeno na uske interese naših političara kao za vreme Tačijeve vladavine. Međutim, trošenje državnog novca sa odgovarajućom firmom za lobiranje može državi donijeti dobru vrijednost. Dakle, u Washingtonu je uspjeh ‘kombinacija znanja i ličnih veza’,” rekao je.

Dalje, Bekteshi naglašava da su se albansko-amerikanci sa svojim organizacijama ili pojedinačno bavili lobiranjem od početka dvadesetog vijeka, a jedno od prvih i najuspješnijih lobiranja izvršio je Noli kod predsjednika Wilsona i zahvaljujući njima Albanija je ušla u Liga naroda (1920).

„Ali, istinsko profesionalno lobiranje počinje sa LQSHA na čelu sa bivšim kongresmenom DioGuardijem kada mu se pridružuju poznati biznismeni, intelektualci i entuzijastični patrioti albanske stvari iz svih albanskih zemalja. Prikupljanje sredstava Liga organizuje godinama. Liga je na vrijeme osnovala i PAC (Komitet za političku akciju) gdje je sa ovim sredstvima usmjeravao i obavljao veliki posao kada je u pitanju uticaj na Kongres i Senat“, navodi se u aktivnosti.

Nakon oslobođenja Kosova 1999. godine lobiranje u Americi je izgubilo svoj sjaj

On kaže da je pored Albansko-američke građanske lige nastavio lobirati i Albansko-američko nacionalno vijeće, uspješna organizacija sa sjedištem u Washingtonu, koju predstavljaju Ilir Zherka, Sami Repishti, Richard Lukaj i mnogi drugi. zajednice, kao i iz ogranaka LDK za Ameriku i Kanadu, Vatra i mnogih drugih.

„Dolaskom Sherley Cloyes-DioGuardi u LQSHA, Liga je ojačana i danas je aktivna, a naši političari mogu naučiti lekcije iz lobiranja od bračnog para DioGuardi, koje su nažalost izuzetno ignorirane i kao rezultat toga danas lobiranje je jadno, a često i nevidljivo. u poređenju sa 90-ima. Nakon lobiranja u Americi, kulminaciju i afirmaciju Kosova dostigao je Atlantski bataljon, gdje je nadmašio sebe epskim pojavljivanjem pred Amerikom i svijetom, dok su najmoćniji svjetski mediji ‘uživo’ prenosili lansiranje boraca za slobodu i “Tako nam se Kosovo u Americi pojavljuje sa svojim vojnim krilom, nova realnost koju je Kosovo još snažnije afirmisalo, gde je kulminiralo vazdušnom kampanjom NATO-a, dok je Albance činilo ponosnim kao nikada ranije”, naglašava on.

Prema rečima Ramazana Bektešija, posle oslobođenja Kosova 1999. godine lobiranje u Americi je izgubilo svoj sjaj, ne krivicom albanskih Amerikanaca, već naših bezvizornih političara koji nikada nisu imali interes da održe u životu tu izvrsnu organizaciju.

„Nisu imali viziju da održe u životu tu nacionalnu koherentnost koju je pitanje Kosova ujedinilo kao nikada do sada sve Albance Amerike sa svih njihovih etničkih zemalja. Ovu veliku solidarnost koja je dostigla vrhunac posle jednog veka od dolaska prvog Albanca u Ameriku (1876) naši političari su zanemarili, a naprotiv, ovde su nedavno došli mnogi korumpirani političari sa Kosova i posebno iz Albanije, ne “sa nacionalnom dnevni red, ali individualan i razjedinjen”, rekao je on.

Bekteshti pokazuje da dok je Kosovo 90-ih godina imalo 33 člana u kongresnoj grupi „Kokus za pitanja Albanaca u Kongresu“, danas kada smo nezavisna država sa ambasadom u Vašingtonu, ovaj broj je pao na sedam (7).

„Sada, kada su mnogi naši prijatelji koji su igrali ulogu u oslobođenju i nezavisnosti Kosova otišli u večnost kao: Tom Lantos, Henry Hide, Benjamin Gilman, John McCain, Robert Dole i neki drugi, dok su mnogi naši pristalice više nisu tu, ili zato što su izgubili izbore ili zato što su se penzionisali ili promijenili karijeru. Dok je Kosovo 90-ih godina imalo 33 člana u kongresnoj grupi „Kokus za pitanja Albanaca u Kongresu“, danas kada smo nezavisna država sa ambasadom u Vašingtonu, ovaj broj je pao na sedam (7). „I tu se nameće dilema, kako su albansko-američka zajednica i njene organizacije mogle da održavaju tako veliki broj prijatelja kada su imali lobiranje u rukama, sve do nezavisnosti kod ambasade u DC-u da dođu u ovu zavidnu situaciju“, potvrđuje Bekteši.

Aktuelna vlada takođe treba da da prioritet lobiranju u Vašingtonu u bliskoj saradnji sa albanskim Amerikancima

On dalje pokazuje kako kosovska vlada treba da deluje u smislu lobiranja u SAD.

„Trenutna vlada bi takođe trebala dati prioritet lobiranju u DC-u u bliskoj saradnji sa albanskim Amerikancima, ličnostima ove zajednice koje su ovu akciju dosljedno radile i albansko-američkim organizacijama koje su provjerene za efikasno lobiranje, a tipičan primjer je LQSHA. Odabir prave lobističke firme važniji je od plaćanja, a firma koja garantuje uspjeh vrijedi platiti više od jeftine lobističke firme bez utjecaja”, rekao je.

Ramazan Bekteshi kaže da odabir adekvatnog PR-a nije lak zadatak s obzirom na složenost lobiranja, s obzirom da je u DC-u angažovano preko 12.000 aktivnih lobista sa troškom od 3,5 milijardi dolara godišnje.

„Kosovo treba da lobira ne samo na polju politike već i na ekonomskom i vojnom planu. Nakon anarhije prošlih vlada, vrijeme je za lobiranje u ‘svetoj’ prijestolnici. Interakcija Kosova, Albanije i albansko-američke zajednice je neposredan imperativ, zaključuje on.

Pokazati više
escort mersin - izmir escort